Vuslat x sıradanlaşmak

 Koca şehir

bir gül

narin mi narin

nazlanarak

uyanıyor.

 

Bunu

ve

onun

muazzamlığını

fark eden

bir-iki sayılı

ve

özel kul.

 

Hasret güle

sonra ermiş

ne de güzel şakıyor

bülbüller.

 

Vuslat:

biten ana kucağında

gurbetteyken değerli.

 

Birkaç gün sonra

sen de diğerleri

gibi

ne hasret var

ne de kıymet bilmek.

 

Sıradanlık

siniyor tüm benliğine;

farkındalık, hak getire.

 

Bazen belki

köprüden bir defa

daha geçerken

için sızlıyor

ve zar zor görebiliyorsun

gülü

tüm engellere

rağmen.

 

Şakımak istiyorsun

sadece bir-iki nağme…

 

Melodiyi çıkaramıyorsun

Yok şöyleydi, yok böyleydi

derken

başkaları gidip

çoktan konmuş güle.

 

Onları dahi

taklit edemiyorsun.

 

İstanbul vuslat ile

güzelmiş

deyip

iyice sıradanlaşıyorsun.

 

19.6.98 (06:14:18)

{Ulusoy Seyahat Ank-İst 130 no’lu sefer – İst. Anadolu Yakası}

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s