denizin maviliği çağırıyor

denizin maviliği çağırıyor yine beni duyuyorum.

en içten kahkahasını atıyor ben duyayım diye.

korkutuyor bazen bu

ama olsun çağırıyor işte tüm güzelliğiyle…

 

rüyalarımdan tek hatırladığım iki küçük çocuk

kumlarda oynuyor…

 

el ele

birden bire denize koşuyorlar

nedenini hiç öğrenemedim.

 

işte öyle,

çağırıyor beni yine.

bu sefer tüm benliğimle kavuşacağım ona biliyorum.

 

tüm kaptanlar önümden geçerken selamlayacak…

selam getirecekler NANA’dan, Ankara’dan ve her yerden…

ve gemi gidiyor diyecek Fellini en sonunda.

 

STOP.

 

Benden

18.11.2000 (15:35:57)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s