Anne, bir dua

 

Beni bir uçağa bindirdiler, anne

Gözlerim sıkı sıkı bağlı

 

Sol omzumu kırdılar, sopalarla, anne

Ağzım bantlı

 

Hep seni düşündüm

Gözyaşlarım tek tesellim

 

Anne, beni uzaklara götürdüler

Vatanımdan çoook uzaklara…

 

Anne, beni ayırdılar İstanbul’dan

Anadolu’dan

Ormanlardan,

Bozkırdan ve derelerden

ve dostlardan

 

Ben şimdi uzaklardayım, anne

Hiç bilmediğim yerlerde

Her şey o kadar farklı ki

 

Çocukluğumdan çıkıp gelen

bir ninni duyar

gibiyim her gece

senin genç sesinden, anne

 

Bir dua isterim senden

En çok bunu isterim

Günümü aydınlatacak

 

Anne, bir dua…

 

1 ekim 2010 (yolda)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s