Biraz daha sabır hey yüce orman!

Sessizliği öğreneceğim

Söz sana

Hey yüce orman

Senin kadar sessiz olacağım

“Gık”ım çıkmayacak

Baltalar sallansa da bana

İçime akıtacağım gözyaşlarımı…

Gün gelecek belki bir köyde

Seninle barış içinde yaşayan yaşlı köylüler

Anlayacaklar beni

Konuşacağım onlarla

ve torunlarıyla

Ormanı tekrar duyumsayacaklar

Eskiden olduğu gibi

Ormana kesime giderken

Nacaklarını örtecekler bir çaput ile

Diğer ağaçlar görüp üzülmesin diye

Büyülü ormanlar

Perili ormanlar diyecekler

Tatlı bir korku ile saygı duyacaklar sana

Ve tüm canlılara…

O günler gelecek hey yüce orman

Tek tek ağaçların değil de

Senin değerinin bilindiği o eski günler

Hüküm sürecek bu topraklarda

Anadolu kaybettiği tüm ormanlara ağıtlar yakacak

İş işten geçmiş olsa bile

Anlayacak

Köklerinden kurtulmaya çalışanlar

 Anlayacaklar o kökler o kadar derinmiş ki

İstesen de kurtulamazsın

Doğa kutsallaşacak yine

Tüm eziyetlerimize rağmen

Bize bağrını açacak doğa ana

Besleyecek nankör çocuklarını

Sömürseler de

Kıymet bilmeseler de

Ana şefkati ile saracak bizi

Yüzümüzde bir tebessüm ile

Kavuşacağız toprağa

Mantarlar ve diğerleri

Döngü için parçalayacak bizi

Ve döngü eski gücünde

Devam edecek

Hey yüce orman

Biraz daha zaman gerek

Anlamak için

Biraz daha sabır lütfen

Hepimizin yaşamı şefkatli kollarında son bulacak

Biraz sabır!

28kasım2010

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s