Safranbolu sokakları karlı

Soğuk,

 

Karlı bir kış akşamı

 

Arşınlamak Safranbolu sokaklarını

 

 

Çok isimli şehrin

 

Geçmiş ve günümüze çıkan sokakları

 

Her adım biraz daha anlatıyor bana,

 

beni

 

 

Karlar düşüyor lapa lapa

 

Şehrin kaldırımlarına…

 

9mart2011

Yenice Forests: One of Turkey’s Forest Hotspots

AUTUMN IN THE SEA OF TREES

 

Yenice Forests will draw you in with their autumn colors. And when you heed the call and step inside, you’ll find all the beauty of nature arrayed before you.

I first set out to see the Yenice Forests by train at the end of the 1990’s. Later I made the same trip from Ankara to Karabük many times. Every time I found new pleasure, new delights, and I returned home having left new friendships behind. The forest was different in every season, but it was fall that touched me most deeply. If you ask why, the best answer is the photographs that accompany this article.

When you look at the Yenice Forests from above, you see that they are like a vast sea of trees. This landscape is what prompted the locals to call the point overlooking the Şimşirdere Valley to the north of Holdulca Tepe ‘the forest viewing pier’.

ONE OF TURKEY’S MOST PRISTINE FORESTS

With the largest number of woody species in Turkey, the Yenice Forests are regarded by WWF as one of Europe’s 100 forest ‘hot spots’ in terms of their diversity of monumental trees, deep valleys, rivers and the wildlife to which they give refuge. At the same time they are one of 305 Key Biodiversity Areas identified in Turkey by the Nature Society (BirdLife Turkey).

This region, which contains the İncedere, Şimşirdere and Çitdere water basins northwest of the Bolu Mountains and the forest west of the township of Safranbolu, is also characterized by rugged natural formations that rise from as high as 100 meters to as much as 2000 meters. It is thanks to this topography that the area has preserved its pristine character and biological diversity. Apart from a handful of villages in the area around the Yenice River and its tributaries, there are no settlements in the region.


DEEP IN THE FOREST

 
When you step inside the forest you may think you are in a tree museum. Thirty different species of trees, shrubs and bushes are found in this forest, where six species predominate. We should also add to this list the seventeen species of trees, shrubs and bushes found on the riverbanks, roadsides and in out-of-the-way places.

The Yenice Forests have a natural, old-growth forest structure of mixed deciduous and coniferous tree species. The broad-leaved variety, characterized by the oriental  beech, predominates at 1000-1200 meters. Above 1200 meters coniferous trees like the Uludağ fir and Scotch pine began to appear with frequency, turning into pure forests of evergreens at 1400 meters and up. At Keltepe, the highest point in the region, alpine vegetation is seen in the open areas of limestone.

Various species of succulent bushes grow in the areas south of the Yenice River. In the lower parts, where the İncedere and Şimşirdere join the river, the woody species we are accustomed to seeing in the Mediterranean Region: sandalwood, heather, laurel leaf rockrose, Phillyrea, Pistacia, Judas tree and sumac.

You will encounter a different world in every corner of the Yenice Forests.  Yew, hazelnut, black pine, sycamore maple, hornbeam maple, different oak species, and Wych elm will greet you in the area around Çitdere, and monumental yew and hazelnut trees in the Kavaklı area. The Yenice Forests are also home to nine endangered endemic plant species, such as the Onosma bozakmanii, which is found nowhere else in the world.

  

A HABITAT FOR MANY SPECIES

  

Studies show that the region plays host to brown bear, European lynx, wildcat, gray wolf, golden jackal, red fox, red deer, roe deer, wild boar, badger, and tree marten. Providing a habitat for various bird species as well, it harbors a large population of temperate forest biome species such as the white-backed woodpecker (Dendrocopos leucotos), middle spotted woodpecker (Dendrocopos medius), semi-collared flycatcher (Ficedula semitorquata), Grey-faced Woodpecker (Picus canus) and barred warbler (Sylvia nisoria). Among the butterflies, the Apollo (Parnassius apollo), which is threatened globally, the false Forster’s Eros Blue Eros blue (Polyommatus eros), under threat on a regional scale, and the Woodland Ringlet (Erebia medusa) all find a home in the forest stillness.

 

LIFE AT YENİCE

 
Parts of the Yenice Forests are legally protected as the Kavaklı Strict Nature Reserve, the Çitdere Strict Nature Reserve, and the Yenice Wildlife Reserve. To enable forestry research in the region, forest reserves have also been created such as the Karabük Büyükdüz Research Forest and the Yaylacık Research Forest.

Mining, forestry and beekeeping are the basic sources of livelihood of the hospitable local people. Farming and livestock are aimed purely at supplying household needs. Besides the forest, the caves and highlands and Şeker Canyon are the other noteworthy spots in the region, which has seen the increasing development of day-tours in recent years. For the future of nature in the region, it is crucial that these activities be brought under control.

The best part of walking in a forest is seeing the trees up close, being able to touch them and, if you pay attention at different times of the year, seeing all the living species at once. Yenice’s vast forest is waiting for you to experience it, feel it, and share it with your friends who also respect nature. We would like to leave the last word to Prof. Dr. Hikmet Birand, who has this to say about Yenice in his book, ‘Anatolian Landscapes’: “The forest is everywhere; a green silence reigns supreme. The hills, lined up one behind the other, each receding one a little darker as they merge with the evening clouds on the horizon, all are forest…”

This article was first published in Turkish Airlines “Skylife” Magazine October 2007 issue: http://www.turkishairlines.com/en-INT/skylife/2007/october/articles/autumn-in-the-sea-of-trees.aspx    

 

Photos by Aykut İnce: http://www.aykutince.com

 

For more information on the Yenice Forests

Camera trapping of large mammals in Yenice Forest, Turkey: local information versus camera traps (Abstract of Article by Özgün Emre Can and İnci Togan in Oryx (43): 427-430): http://journals.cambridge.org/action/displayAbstract;jsessionid=1096E1A972D3FEFEFD3AB93B55F30816.tomcat1?fromPage=online&aid=5917780     

 

An article on Hurriyet Daily News: http://www.hurriyetdailynews.com/n.php?n=the-gates-of-yenice-forest-are-wide-open-inviting-you-to-a-waltz-of-four-seasons8230-2009-10-29

 

An article on Sunday’s Zaman: http://todayszaman.com/news-191416-off-to-yenice-for-a-silent-serene-getaway.html

 

For more information on the Yenice Forests and Trails please visit: http://www.yenice.gov.tr/     

 

For more Yenice Forest photos by Aykut İnce please visit: http://www.cevreciyiz.com/galeri/belgesel.aspx?sectionid=316  

 

 20February2011

Moskova’da bir ilk gün

Tarih 6 Aralık 2010, günlerden pazartesi.

Başlar öykümüz Ankara’da ve biter gün Moskova’da…

Gecenin körü saat 03.00’de kalk hazırlan, 04:35 İstanbul uçağına bin! İstanbul havalimanında 3 saat bekle ve 08.35 Moskova uçağına bin! Gözüne uyku girmesin. Sürekli bir yorgunluk halinde dur!

Neyse ki zor da olsa sağ salim Moskova’ya vardık. Burada bizi Çerkez Ashamaz karşıladı şoför Ivan ile birlikte. Sonrasında günümüz aydınlandı. Genel bir tanışma ve kaynaşmadan sonra bizi Rusya Devlet Bilimler Akademisi’nin oteline bıraktılar. Kayıttı, pasaportların işlenmesi derken nerdeyse 30 dakika daha geçti. Odaya yerleştikten 30 dakika sonra buluşup Kızıl Meydan’a gitmek üzere anlaştık dostumuz Aş ile (kısaca böyle seslenmemizi istedi kendisine). Odayı tanıyıp yüzümüzü yıkadıktan hemen sonra indik resepsiyona. Aş’ı beklerken dışarı çıkalım dedik biraz ama buz kesti her yerimiz, hemen gerisin geriye otele döndük. Aş ile buluşup bankaya gidip döviz bozdurduk. 1 USD:  30.15 ruble (alış); 30.55 ruble (satış). Ve sonrasında Moskova Metrosu ile tanıştık. Her durak, bir başka güzel. Hepsinde inip doya doya bakmak geliyor insanın içinden. Metro’da incelediğim insanların güzelliklerini anlatmak ise başka bir yazı konusu.   

Kırmızı (Sokolnicheskaya) metro hattın en sonunda otelimiz, hemen Yugo-Zapadnaya istasyonunun yanında. Uzun ve güzel bir yolculuktan sonra ineceğimiz Okhotny Ryad istasyonuna vardık. İstasyondan çıkınca ilk gördüğümüz: karşımızda kızıl duvarlara sarılmış Kremlin Sarayı idi.

Soğuk ama güzel bir akşamüstü güneş son demlerimi yaşarken Kremlin Sarayı ve kızıl duvardan yola çıkarak Katedralin ve buz pateni sahasının olduğu Kızıl Meydan’a doğru yol aldık. Yol boyunca Kremlin dış duvarları, Kremlin Sarayı, Devrimci Düşünürler Anıtı, Meçhul Asker Anıtı, Devlet Tarih Müzesi, Kazan Katedrali, Lenin Mozelesi’ni gördük.

Işıl ışıl GUM, farklı bir hava katmış meydana. Bir de yılbaşı için kurulmuş olan seyyar buz pateni alanı var. Güneşin son hüzmeleri ile yapıların ilk ışıkları birbirine karışırken işte tam o anı durdurmak ve bir daha doya doya seyretmek istiyor insan. Kendimi Japon turistler gibi hissettim, elimde makine, ışığı kaçırmamak için her kareyi çekiyordum.

Aziz Basil Katedrali’nin içini gezdik. İstanbul’daki Fener Rum Patrikhanesi bundan kat be kat güzel. Bunun mimarisi farklı ve dıştan daha çekici geliyor. Sonrasında meydanda dolaştık, karnımız çok aç olduğu için hemen yakınlardaki Zbarro’ya girip pizza yiyip açlığımızı bastırdık. Gençler cıvıl cıvıl her yeri sarmışlar burda. Tekrar meydana çıkıp hediyelik eşyalar aldık (kim ne aldığımızı bilir!) ve Arbat bölgesine doğru yola çıktık.

Kısa bir yürüyüşten sonra Yeni Arbat caddesine vardık. Ama yolda burnumuz kızarıp düşebilir diye de içimizden geçirmedik değil hani. Bir de baktım caddenin karşı tarafında daha önce inceleyip mutlaka gitmeliyim dediğim Dom Knigi Kitapçısı. Hemen girdik bir umutla. Küçük Prens kitabını sorduk. Bende olmayan bir Rusça versiyonu ile bu görevi de tamamlamış oldum. Dışarı çıkınca Aş’ın Çerkez arkadaşı Timur geldi, onunla da tanışma fırsatı bulduk! Biraz sohbetten sonra Eski Arbat caddesini, yani Moskova’nın en güzel caddelerinden birini görme şansımız oldu. Yüksel Caddesi ya da küçük bir İstiklal Caddesi örneği diyebiliriz karşılaştırma için.

Burda da Starbucks Kafe bulup Cafe Latte Tall içtim. İnternete bağlanma ihtimalini sevdim buranın ama o da fos çıktı. Etraftan bulduğumuz birkaç WİFİ ile kısa süreli bağlanmalı şansımız oldu. Sonra kalkıp otele dönmek üzere yola çıktık bu sefer Biblioteka imeni Lenina durağından bindik metroya. 2 durak ters yöne gittikten sonra dostlarımız olayın farkına geç de olsa vardı ve esas gitmemiz gereken yöndeki metroya bindik. Bu sefer daha uzun geldi sanki yolculuk. Artık gözler kapanmaya başlamıştı. İnsanları seyredip onlar hakkında hikayeler uydurdum bir süre. Baktım son durağa gelmişiz. İndik ve otelimize gittik. Aş ve Timur bize otel ve akademinin underground sistemindeki yolları gösterdi. Her bina alttan birbirine bağlı. Marketten su, ekmek ve peynir aldık yanımızda bulunsun diye. Sonrasında Aş akşamüstü bir arkadaşına aldırdığı 24 saatlik internet hizmeti şifrelerini getirdi. İnternete bağlanıp bunları bloguma yükleyeceğim diye heyecanlandım ama bu hevesim kursağımda kaldı. Bir sorundan dolayı bağlanamadım. Artık sonraki günlerde bu cümleleri paylaşma şansım olacak.

Türkiye vaktiyle saat 20:40, Moskova vaktiyle 21:40 ve gözlerim kapanıyor. Herkese iyi geceler…

6aralık2010 (20:40)

Bir sonbahar yolculuğu: Bozkırdan ormana…

İç Anadolu’dan Kastamonu’ya doğru yol alıyorum

Bir sonbahar sabahı

 

Yeni sürülmüş tarlalara

Sararmış yapraklarını dökmüş ağaçlar

 

Bazen yeni yeşeren tarlaların yeşiline

Toprak renginin sarı ile kaplanmış örtüsü eşlik ediyor

 

Bir inek sürüsü

Ya da bir koyun sürüsünde

Karakaçanlar ve kangallar eşlik ediyor

Çobanlara…

 

Sonra ormanın habercisi meşeler selamlıyor

Bizi sapsarı bir gülümsemeyle…

 

28ekim2010

Vilm adası, orman ve gezinti

Gündüz:

 

Yaşlı bir orman var bu adada

onun derinliklerinde yürümek

huzuru adımlamak

 

ağaçkakanlar, tilkiler, karacalar,

kuğular ve deniz kuşları

sarıyor her yanı

 

koca koca ağaçlar yaz zor duruyor

ayakta

ya da çoktan ev olmuş

böceklere, mantarlara, kuşlara

karışmış toprağa

 

anlatıyor rehberimiz her birini

ilham kaynağı olmuş şairlere, ressamlara

bu ada

 

Gece:

 

Gecenin karanlığını bölüyor

ayın ışığı

dalgaların sesi

 

soğuk,

ormanın içinden gelen dal çıtırtıları

anlatıyor yakınlarda

bir karaca veya tilki bizi izliyor

 

huzur, huzura karışıyor

sanki insan arınıyor…

 

26 Ağustos 2010 (Vilm – Almanya)