Bir umut!

Ankara’da yüksek bir yerde olan ofisten

 

Dışarıyı seyrediyorum

 

 

Her yer bembeyaz

 

Yükselen çok katlı evler de olmasa göz alabildiğine bembeyaz etraf

 

 

Bir umut yayılıyor içime

 

 

Hani o denizdeyken hissettiğim duyu

 

Denizin çeşitli maviliğinde farkettiğim umut

 

Ormanın yeşilinde kaybolunca bulduğum

 

Güneşin sarısında kavurduğum

 

Toprağın kokusunda özlediğim

 

Belki bir umut diyorum

 

 

İnsanlık için

 

Doğa için

 

Bir umut!

 

 

Bu bembeyaz günde

 

Bir umut!

 

 

29şubat2012 (dört yılda bir gelen bir günde)

1992 + 20 = 2012

Parmaklarımla tek tek saydım. Evet tam 20 yıl olmuş!

Brezilya’nın Rio de Janeiro kentinde yapılan “Dünyayı kurtaralım!” söylemli 1992 Birleşmiş Milletler (BM) Çevre ve Kalkınma Konferansı’ndan (UNCED) bu yana.

Hatta Rio Yeryüzü Zirvesi olarak bile anıldı bu konferans yıllarca.

Önemli bir mihenk taşıydı dünya için.

Bugün dünyada çevre konusunda duyarlılık artmış, ülkeler ve özel sektör bu konuya daha da ilgili olmuş.

Dünyanın her yerinde sivil toplum kuruluşları daha da güçlenmiş.

2010 yılı için geri sayım hedefleri konulmuş yok oluşu durdurmak için! Sonra hadi olmadı 2020 olsun denmiş! Yeni hedefler…

Bir sürü hedef… Hayal kırıklıkları… Açlık devam ediyor…

Peki dünyayı kurtardık mı? Bu sorunun cevabını herkes kendi versin!

Bu sene 20-22 Haziran tarihlerinde RİO+20 Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Konferansı ile dünya yeni bir yön mü çizecek?

Bekleyip göreceğiz cevabı.

Hep dediğim gibi… Bir umut!

Daha detaylı bilgi için

Bahtiyar Kurt’un kaleminden bu konuda detaylı bilgiler: http://bahtiyarkurt.wordpress.com/2011/10/31/rio-20-nedir/

Tüm dünya Haziran ayındaki konferansa hazırlanıyor: http://www.uncsd2012.org/rio20/index.html

Peki Türkiye ne tür hazırlıklar yapıyor? Bu sorunun cevabını şu sayfalarda bulabilirsiniz: http://www.undp.org.tr/Gozlem3.aspx?WebSayfaNo=3667

Ben sürdürülebilir kalkınmayı destekliyorum: Yildiray Lise from Ankara, Turkey

Siz de destekleyin! http://www.uncsd2012.org/rio20/index.php?page=view&type=12&nr=278&menu=14&me=3112

28şubat2012

Bir umut: Derelerimizin kardeşliği

(Fotoğraf: Yıldıray Lise – Camili Maral şelalesi)

 

80 sonrası kuşak

ne istediğimizi bilemeden

yaşlanıyoruz!

 

Belki Anadolu’nun

her deresinden yükselen

çığlıklar

bir karşı duruş için

umut olabilir!

 

gençlerin kendilerini

ifade etme özgürlüğü

ve haykırış

yine Anadolu’dan başlayabilir!

 

Derelerimizin kardeşliği

sadece doğa için değil

Türkiye’nin geleceği için

bir umut!

 

7ağustos2010