Lakabımız çocukluğumuzdur

Çocukluğudur insanın lakabı

 

Oynarken sokaklarda

 

Mahalle aralarında

 

Biri seslenir sana

 

İsmin bilmez ama

 

Sadece lakabını haykırır

 

“Zühtü!” der

 

“Sarııı!” der

 

“Karaa!” der

 

Çağırır seni

 

29mayıs2012

 

Not: Edip Cansever ustanın “Çocukluğudur insanın adı” dizesini okuyunca döküldü bu mısralar.

Çocukluğumuza geri dönmek isteriz

Gitmeli

 

Sonra yine dönmeli köyüne

 

Ölümü beklemek için

 

 

Her şehirli emeklinin

 

Rüyası değil mi bu?

 

 

Ne farkımız var

 

Nehrin doğduğu yere göç eden

 

Balıklardan?

 

 

Ama biz köyümüze değil

 

Çocukluğumuza geri

 

Dönüyoruz aslında

 

Evim diyebildiğimiz tek yere

 

 

Ne kalır geriye silersen

 

Çocukluk anılarımızı?

 

 

22ocak2012

 

 

“Gitmeliyim

 Kendime varmak için.”

Bejan Matur’un “Balıklar Bilir” şiirinin son mısralarını okuyunca yazdım kendi mısralarımı.