“Ev”im neresi?

Hep düşündüm “ev”im demek

Ne demek?

Kim nereye “ev”im der…

Daha önce de yazdım

Hayatımın evreleri:

Çocuktum (https://yildiraylise.wordpress.com/2010/10/17/cocuktum/ )

Ergendim (https://yildiraylise.wordpress.com/2010/10/19/ergendim/ )

Gençtim (https://yildiraylise.wordpress.com/2010/11/15/genctim/ )

Hamdım piştim (https://yildiraylise.wordpress.com/2010/11/16/hamdim-pistim%e2%80%a6/ )

 

Hepsi farklı illerde geçmiş

Farklı mahalle arkadaşları

Farklı aşklar

Farklı sahalarda futbol oynamış

Farklı yerlerde kitapçılarla dost olmuşum

Ama hepsi kopmuş ordan ayrılınca

 

Düşündüm düşündüm

Ve buldum sonunda:

Ömrümün yarısı geçmiş

“ev”im artık Ankara olmuş…

 

5şubat2011

Ergendim

Çocukluğumdan sıyrıldım

İstanbul

Bayrampaşa

Murat Mahallesi’nde

Üsküp ve Arnavut göçmeni

Dostlarım arasında

Şeker kız Candy, Dan Din sevimli dev

ve pazar sabahları Voltran seyrettik

Tüm gün dışarıda oynadık

Terledik, düştük ve ayaklandık

Yürüyerek gittik okula

Kışlar uzundu

Dualarımız kabul olup

5 gün kar tatili olunca doyulmazdı keyfimize

Gün boyunca yanan soba üzerinde

Yavaş yavaş pişen kuru fasulyeyi yedik

Pazar akşamları “Dallas başladı!”

Cümlesini duyup koştuk televizyon başına

Sonrasında Pazar gecesi banyo kabusu yaşadık

Ben artık ergendim

İlkokul bitip başlayınca ortaokul

Artık mekan Fatih ve Karagümrük oldu

Lise sona kadar

Futbol oynadım tarlalarda

Sokak talebalarında

Basketbol oynadık

Calvin ve Dawkins’e özenip

İstanbul’u tanıdım sokak sokak

Seni görünce tanıdım aşkı

ve uyandım cinselliğe

Ben ergendim

Dini ve politik gelgitlerim oldu

Ömür boyu süren dostluklar kurdum

Beyoğlu ve İstiklal caddesini daha çok sevdim

Sinema ile tanıştım

Ben ergendim

kah üzdüm ailemi

kah sevindirdim

ve üniversiteyi kazanıp

Ankara’ya ÖDTÜ’ye düştü yolum

ben ergendim…

17-19 ekim 2010

(Viyana, İstanbul, Ankara)