Hayal kırıklıkları müzesi mi acaba?

Gecenin köründe çalar ev telefonum

“Zıırrr! Zıırrr!”

*

“Hayırdır inşallaaah” deyip

Kalkarım

*

Şaşkın şaşkın açarım

“Aağğlooo!”

*

“Aloo… Orası hayal kırıklıkları müzesi mi acaba?”

diye sorar bir genç kadın

sesi titrekçe…

*

“pardoooon!” diye cevaplarım anca…

*

“Diyorum ki: Hayal kırıklıkları müzesi mi acaba?”

*

“Efendiiimm?” derim şaşkınlıktan

kendime gelip…

*

“Hayal kırıklıkları müzesi mi?”

*

“Yok kardeş yaaa.”

Çııık… çıııkk… der

ve dururum bir an.

 “Dertlisin. Alatacakların var galiba?”

Deyip başladım dinlemeye…

*

Anlattı…

Anlattı…

Anlattı…

*

O anlattı,

ben kafa salladım görürmüş gibi beni

Şiştim doğrusu…

*

Pazar günü

Alarm çalınca

Uyandım

Derin bir nefes alıp…

26ağustos2012

Şaşarım yazdıklarıma

Uyanırım gecenin köründe

Dilimin ucunda birkaç sözcük

Alırım kalemi elime

Düşerler kağıda

Dönüşürler mısralara

Dalarım sonra yine uykuya

Derin mi bilemem

*

Sabah olunca

Şaşarım yazdıklarıma

Bazen nutkum tutulur

Okuyunca

Bir gülümseme sarar

Her yanımı

7mayıs2012