Kan değil de gözyaşı dökmeli insan!

Ağlamak lazım

En zor anlarında yaşamın

Birkaç damla gözyaşı dökmek

*

Geçmişte olduğu gibi

Belki saklamalı onları şişelerde

*

İnsanın en kutsalı ve mahremi değil mi

Kan ve gözyaşı

*

Kan değil de gözyaşı dökmeli insan!

 

23aralık2012

yine oradaydın!

Tüldeki koca yırtıktan gecenin koyu karanlığında parlayan şu karşıki evin ışıkları çekti beni kendine.

Tüm vücudunun silueti parladı birden o camın ardında bir arabanın farları sayesinde, ben de izledim seni doya doya, ahlayıp vahlayıp başımı yerlere vurarak.

Odamda beslediğim kırmızı karıncaların kraliçesi çağırdı beni ve dönüp baktığımda odanın ortasındaki aynada da siluetin belirdi. (Sanki hayal görüyormuşum gibi)

Gerçeği anlamak için bazıları çimdik atar, bense sadece sağ işaret parmağımı olanca hızıyla sağ gözüme sokar, çıkarırım, bu sefer de öyle yaptım, ikinci boğuma kadar taptaze kokan kan vardı ucunda, yanağımda kan vardı, usulca süzülüp dudağımdan içeri girdi, bana birlikte geçirdiğimiz anları hatırlattı, o sömürülmüş zamanı, başım çoktan eğilmiş, tüm gücümle, hışımla kaldırdım ve aynaya baktım biraz da ürkerek, YİNE ORADAYDIN, peki bu kan neydi?

3-6.01.98 Ankara