Seni aradım

Seni aradım

30 ülkede

Yüzlerce şehirde

Hep seni aradım

Ormanda

Deniz ve

Göllerde

Seni aradım

Coşkun akan derelerde

Seni aradım

Onlarca kadında

Gülüşlerde

Gözyaşlarında

Her yerde seni aradım

Simurgun kanadında

Ejderhanın nefesinde

Ebemkuşağının altında

Hep seni sordum

Hanımeli,

Yasemen,

Yağmur kokusunda

Seni bağışladım

Ana kokusunda

9haziran2014

Kadim diller, güzel insanlar

Kadim dillerde

Ninniler dinledim

Hep seni anlatan

Dağını, taşını

Ormanı, bozkırı

Denizi, dereni

Güzel insanları

*

Hey kutsal Anadolu

Kadim dillerde

Destanlar dinleyecek güzel çocuklar

Karanlık, aydınlığa dönünce yurdumda

28nisan2014

bir seyyah olsam

evliya-celebi

ne evim

ne yurdum

var

bir seyyahım

ben

hep yollarda

*

ararım

ne olduğunu

bilmeden

ararım

çöllerde,

denizlerde,

ormanda

*

uzun, ince bir yoldayım

ne evim

var

ne yurdum.

30ocak2014

(Not: Çizim http://www.kulturvekariyer.com/ sitesinden alınmıştır)

Orman evidir iyinin

Orman evidir iyinin

Korksak da kaybolmaktan

Orman evidir iyinin.

yenice_foto

18eylül2013

Fotoğraf: Yıldıray Lise – Karabük Yenice Ormanları

Yalnız olamaz insan ormanda

John Berger’e saygılarımla…

 

“Asla büsbütün yalnız değiliz.“ (*)

kdmp

En güzeli

Bir orman fısıldar bize

“Yalnız değiliz!”

Çünkü yalnız olamaz

İnsan ormanda!

catak kanyonu yolu2

*: John Berger’in “Ve Yüzlerimiz, Kalbim, Fotoğraflar Kadar Kısa Ömürlü” kitabından alıntı.

 Fotoğraflar: Yıldıray Lise – Küre Dağları Milli Parkı

Bir sonbahar aşığıyım

Nisan ayında İstanbul

ve sonbahar aylarında ormanlar

En sevdiğim manzaralar memleketimden

Halden hale koyan beni

İlhama düşüren

Köylerimin renkleri

Kış hazırlıkları

Güz renkleri

Hey güzel ormanlar

Hey sonbahar

21ekim2012 – Erzurum

Sonbahar yazılarım:

Bir Sonbahar Masalı: Küre Dağları

Bir tutam sonbahar

Bir sonbahar yolculuğu: Bozkırdan ormana…

Viyana’da sonbahar

Küre Dağları’na sonbahar iniyor!

Güz renkleri

Fotoğraflar: Yıldıray Lise – Ekim 2012 – Erzurum – İspir

Benim Anadolu Manzaralarım

Yollar boyunca Anadolu manzaralarından en sevdiklerim:

Bir tarla ortasındaki tek koca ağaç.

Dağda sırtları uzaktaan anlatan ağaç toplulukları.

Tarlada, bağ ve bahçede çalışanlar.

 Ovada birden yükselen eski yanardağlar.

 Av peşinde zıplayan tilkiler.

Deniz kıyısı, değişen topoğrafya.

Uzakta bir balıkçı takası ve sesi.

Havada veya tarlada onlarca leylek.

Dereler ve buz gibi pınarlar.

Molada karpuz, beyaz peynir ve domates.

Derelerin kıvrımlarını gösteren söğütler.

Derelere donlarıyla atlayan çocuklar.

Herkesi kovalayan köy köpekleri.

 Zeytinlikler, çay bahçeleri.

Köyler, yaylalar ve mezralar.

Siz hangi Anadolu manzaralarını seversiniz?

6temmuz2012

(Fotoğraflar: Yıldıray Lise – Küre Dağları Milli Parkı Tampon Bölgesi)